در گیر و دار تلخ رسیدن به درد عشق
حتی به جان خویش ترحم نمی كنم
این فصل پا به ماه غمی ژرف گونه بود
هرگز به این بهار تبسم نمی كنم
من در بهشت عشق تو آدم شدم، ولی
خود را خراب خوردن گندم نمی كنم
ای بهترین بهانه برای نمردنم
دیگر تو را میان غزل گم نمی كنم
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ما را در سایت خدا دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 77