خدا

دوستی، از من به من نزدیك تر
از رگ گردن به من نزدیك تر

آن خدای پیش از این را باد برد
نام او را هم دلم از یاد برد

آن خدا مثل خیال و خواب بود
چون حبابی، نقش روی آب بود

میتوانم بعد از این، با این خدا
دوست باشم، دوست، پاك و بی ریا

میتوان با این خدا پرواز كرد
سفره ی دل را برایش باز كرد

میتوان درباره ی گل حرف زد
صاف و ساده، مثل بلبل حرف زد

چكه چكه مثل باران راز گفت
با دو قطره، صد هزاران راز گفت

میتوان با او صمیمی حرف زد
مثل یاران قدیمی حرف زد

میتوان تصنیفی از پرواز خواند
با الفبای سكوت آواز خواند

میتوان مثل علفها حرف زد
با زبانی بی الفبا حرف زد

میتوان درباره ی هر چیز گفت
میتوان شعری خیال انگیز گفت